Hermes7

Juli 2005, #18

Inhoud

Van de redactie
Korte citaten
Overlijdensbericht - Arthur Broekhuysen
Broederschap en handelen, Katinka Hesselink
Dochters van Khadija, recensie, redactie
De berg van waarheid

Van de redactie

Uw correspondent is net terug van de 'Theosophical History Conference' in Londen, waar zij een verhaal gehouden heeft over het Theosofisch Zegel. Dit verhaal zal worden vertaald en gepubliceerd op katinkahesselink.net en zal worden aangeboden aan Theosofia. De conferentie was erg boeiend en zal in een komende aflevering van Hermes7 verslag van worden gedaan. Morgen begint in Naarden (Internationaal Theosofisch Centrum) een bijeenkomst met John Algeo over ReÔncarnatie, een onwaar feit. Hier zal ik aanwezig zijn om boeken te verkopen en discussies bij te wonen. Voor wie zelf brood mee neemt, zijn er ongetwijfeld nog plaatsen over.

Korte citaten

Hazrat Inayat Khan

Er word altijd van vier kanten aan je getrokken:

Anoniem (Nova College Rotterdam, Integraal Personeelsbeleid 2004-05)

We moeten leren van fouten van anderen, want we hebben geen tijd om ze allemaal zelf te maken.

H.P. Blavatsky, Collected Writings IX, p. 103

We zijn er achter gekomen dat een overdaad van technische en moderne specialistische kennis een begrip van de waarheid tegen werkt.

Gezegden over karma, W.Q. Judge

(30) Karma komt tot uitdrukking door natuurgeweld door een aaneenschakeling door de mentale en astrale niveaus van zijn. Een natuurramp kan terug worden geleid tot een directe fysieke oorzaak zoals atmosferische verstoring of vuur in het hart van de aarde, maar deze zijn zelf ontstaan door de verstoring veroorzaakt door de dynamische kracht van de menselijke gedachte.

(31) Ego's die geen karmisch verband hebben met een deel van de aarde waar een natuurramp plaats zal vinden, worden er op twee manieren weg gehouden: (a) Een weerstand in hun binnenste wezen, en (b) door te worden gewaarschuwd door hen die de voortgang van de wereld in de gaten houden.
Path, march, 1893


Overlijdensbericht - Arthur Broekhuysen

Petra Schuurmans, lid van Loge Rotterdam van de Theosofische Vereniging, schreef op 25 juni:

Wellicht ten overvloede deel ik U allen mee dat de bijzondere mens Arthur Broekhuysen op Maandag 20 juni jl, om 05.15, toch nog vrij onverwachts, op 81 jarige leeftijd,  is overgegaan naar een hoger Leven. Vrijdag jl (24 juni) heeft, in kleine kring, de crematie plaatsgevonden.
Arthur is o.a. vele jaren Bestuurslid geweest van de Haagse Loge der Theosofische Vereniging; publiceerde regelmatig artikelen in verschillende tijdschriften en was voor velen een gewaardeerde vriend en inspiratiebron.

Broederschap en handelen

Katinka Hesselink (eerdere versie is verstuurd naar de theosofie-groep)

Recent stond er in de krant dat als er Fransen in Srebrenica gevochten hadden, in plaats van Nederlanders, dat ze dan ook daadwerkelijk gevochten zouden hebben. En dat ze dan gewoon de dorpelingen hadden kunnen beschermen. Kortom: de Nederlandse soldaten zijn laf geweest. De commentator in het NRC constateerde dat dapperheid, voor iemand opkomen als dat voor jezelf risico oplevert, blijkbaar niet meer bij de Nederlandse normen en waarden hoort. Voor theosofen is deze discussie erg relevant. In Nederland wordt er, als theosofen het over broederschap hebben, vaak gezegd dat die broederschap er 'al is'. Hiermee bedoelt men dan dat er een universele ondergrond is die alle mensen gemeen hebben die er al is, die alles onderbouwt. Ik weet echter niet wat dit betekent als we niet de bijbehorende risico's weten te nemen. Ja, het is lastig om met mensen om te gaan die een andere cultuur en achtergrond hebben. Dat is erg lastig: andere dromen, andere prioriteiten, andere verwachtingspatronen. Als we het hebben over waarden en normen - bedoelen we dan niet gewoond dat de ander, binnen het scala van gewoon menselijke gevoelens andere prioriteiten heeft?

Eer - is een waarde die te maken heeft met hoe je over komt. Niemand vindt het leuk om af te gaan. Als eer in een cultuur voorop staat, betekent dat, dat er intrinsiek en voortdurend rekening gehouden wordt met dat gevoel: ik wil niet af gaan en jij wilt niet af gaan. In zo'n cultuur (die niet de Nederlandse is, maar die wel een rol speelt bij veel immigranten en immigranten-kinderen) wordt kritiek omzichtig en privť geuit. Eer heeft ook te maken met plichtsbesef: 'ik heb eer in mijn werk'. Een soldaat die eer heeft in zijn werk zal, ook al is het niet leuk, toch die dorpelingen verdedigen. Een Nederlands-Marokkaanse leerling die een klasgenoot aangevallen ziet, zal die klasgenoot verdedigen. Dat heeft met normen en waarden te maken. Voor de Nederlandse docent erg lastig: die heeft een groep om orde in te scheppen. Een beroep op eerlijkheid (wel een Nederlandse waarde) zal niet helpen: het is gezichtsverlies om publiekelijk toe te geven dat je fout zat. Dat kunnen Nederlanders weer wel, toegeven dat we fout zaten... dat komt dan zwak over: waar is je eer?

Een echte theosoof (dus niet iemand die alleen maar lid is geworden van de TVN) probeert voorbij dit soort verschillen te kijken en zal HANDELEN waar iemand onterecht aangevallen wordt; zal actief steunen waar steun nodig is. Blavatsky vocht in de slag van Mentana (1867, ItaliŽ) en was trots op de lidtekens die ze er aan over hield. Zijn wij zelf bereid zijn risico's te nemen om broederschap toe te kunnen passen? Of blijft het bij een intellectueel idee of mystiek gevoel dat alles onderling verbonden is? Dat laatste wil ik niet ontkennen: alles is onderling verbonden. Op menselijkvlak: we zijn allemaal eerst mens en dan pas Theosoof of Christen of Moslim of Marokkaanse Nederlander of Turkse Nederlander of Belg of Europeaan etc. Dat is een feit, maar komt dat besef ook terug in onze HANDELINGEN?


Dochters van Khadija, recentie

Redactie

Een boek over moslims en Nederlanders behoeft tegenwoordig nauwelijks reclame. Desondanks wil ik de aandacht vestigen op 'Dochters van Khadija' van Sytze van der Zee. Het is een gefictionaliseerd verslag van de levens van drie moslimmeiden en hun baas in een cafetaria. De baas is aanhanger van Pim Fortuin en klaagt keihard over de Marocanen en andere alochtonen. Desondanks heeft hij drie Moslima's in dienst en zou voor geen goud weer Nederlandse of Antiliaanse meiden in de zaak hebben. Hij is dus heel tevreden met deze meiden. De aanleiding van dit boek is die tegenstelling. Vervolgens komen allerhande integratieproblemen langs, op een manier die zeer herkenbaar aan doet. Het geeft een heldere blik op hoe het in Amsterdam en Rotterdam in bepaalde wijken toe gaat. Ook komen uithuwelijkingsproblemen en onderlinge roddels van Marokkaanse Nederlanders aan bod. De Nederlanders in het verhaal zijn ook niet brandschoon. Al met al geen geromantiseerd verhaal. Ook geen theorieŽn over hoe de Islam 'eigenlijk' is. In plaats daarvan een blik op hoe mensen met heel verschillende achtergrond samen werken, samen leven en samen ruzie maken. Niet te vergeten: hoe het allemaal toch weer goed komt. Een boeiend boek, dat in een keer uit leest.

Bron

Dochters van Khadija : verslag uit de samenleving, Sytze van der Zee, 2004, Bezige Bij, Epe, 228 p.


De berg van waarheid (bron)

Er stond een prachtige berg op aarde met een bord: 'Zoek en vind de waarheid'.
Mensen die het lazen liepen en klommen vol goede moed naar boven.
Een ieder dacht dat alleen zijn of haar pad de ware en enige weg naar boven was. Ze hadden vaak geen idee want de paden kruisten elkaar niet. Sommige klommen in groepen anderen liepen alleen.

Maar de berg was hoog en machtig en velen besloten terug te gaan of hun tenten halverwege op te slaan.
Slechts een enkeling klom hoger en hoger en zag verwonderend, dat bovenop de berg vele wegen naar de zelfde top leidde.


Het archief van Hermes7