Hermes7

Mei 2006, #28

Inhoud

Van de redactie
Nieuw op Katinka Hesselink Net (in het Nederlands)
Online
Korte citaten
Theosofisch Nieuws
Hymne aan het menselijk denken
Geweld en idealen (wat gedachten), Katinka Hesselink

Van de redactie

Traditioneel vieren theosofen op 8 mei Witte Lotusdag. We herdenken dan het overlijden van H.P. Blavatsky. Zie de links voor meer informatie hierover. In het kader van deze viering worden teksten gelezen uit Blavatsky's Stem van de Stilte, De Bhagavad Gita en Het Licht van AziŽ van Edwin Arnolds. Ik heb deze traditie liberaal geÔnterpreteerd en in deze editie aandacht besteedt aan het HindoeÔsme en het Boeddhisme. Blavatsky komt er wat bekaaid vanaf deze keer, maar ik heb diverse Krishnamurti-citaten aan mijn website toegevoegd (zie onder). Ik ben ervan overtuigd dat Blavatsky zelf haar werk niet alleen zag in termen van haar eigen artikelen en boeken. Wel aandacht voor Blavatsky's geboortestad, onder theosofisch nieuws.

Wat schrijven betreft heb ik een productieve maand gehad - mijn studie wereldgodsdiensten begint vrucht te dragen (zie het artikel over Mahayana Boeddhisme) en daarnaast heb ik een aantal artikelen over het internet geschreven waarbij ik inga op sociale consequenties van dit medium.


Nieuw op Katinka Hesselink Net (in het Nederlands)


Online


Korte citaten

Kant, Theosofia April 1895, p. 528

Tusschen den toestand der ziel voor de geboorte en dien na den dood is een groote overeenkomst.

Albert Einstein, zoals vertaald in Blavatsky, jr. 2, nr. 1, p. 11

Zonder creatieve, zelfstandig denkende en oordelende mensen is verbetering van de samenleving evenmin denkbaar, als de ontwikkeling van de individuele mens denkbaar is zonder de voedingsbodem van de gemeenschap.  

Mahabharata, Wijsheid uit het Oude India, Amsterdam 1986, p. 26

Drie krachten werken samen en leveren resultaten op.

Het zijn bestemming, toeval en inspanning.

Inspanning is de eerste vereiste voor al het goede.


Theosofisch nieuws

Theosofisch Genootschap Pasadena

Vorige maand melde ik dat Grace Knoche overleden was en dat haar opvolging nog spannend kon worden. Intussen is gebleken dat de opvolging heel rustig gegaan is en blijkbaar was er geen reden tot controverse. De nieuwe leider van het internationale Theosofisch Genootschap Pasadena is Randell C. Grubb, ofwel Rand Grubb, geboren in 1951. Rand Grubb is een onbekende buiten het Theosofisch Genootschap Pasadena. Hij schreef bijvoorbeeld niet regelmatig in Sunrise en zelfs in het eerste nummer waar hij in naam de editor-in-chief van is, staat geen woord onder zijn naam geschreven. Ik vermoed dus dat de echte editors degenen zijn die het al jaren doen: Sarah B. en William A. Dougherty.

Een pagina op de website van de Grubb-familie bevestigt dat Rand Grubb de leider is geworden van het Theosofisch Genootschap Pasadena en geeft daarnaast alleen als informatie dat hij verantwoordelijk is geweest voor het maken van een digitaal devanagari lettertype zodat deze gebruikt kunnen worden bij het publiceren van teksten met Sanskrit woorden erin.

Jammer genoeg is dat zo'n beetje alles dat ik als buitenstaander over Rand Grubb te weten kon komen. De familie-website vermeld nog dat zijn vader in 2003 overleden is, dus het overlijden van Grace Knoche is niet het eerste verlies dat Rand Grubb in recente jaren geleden heeft. Gezien de vlugge en blijkbaar vlekkeloze overdracht van leiderschap is mijn vermoeden dat Rand Grubb binnen het Theosofisch Genootschap Pasadena zeer gerespecteerd is en daarnaast dichtbij Grace Knoche stond.

Tot mijn spijt heeft het hoofdkwartier van het Theosofisch Genootschap te Pasadena mij niet over Rand Grubb kunnen informeren, noch hebben ze mij van meer informatie omtrent Grace Knoche en haar laatste jaren kunnen voorzien.

Bronnen

Blavatsky's geboortestad: theosofische activiteiten

Theosofen in Blavatsky's geboortestad zijn hard bezig een theosofisch centrum op te bouwen. Kunt u wat geld missen, help hen dan alstublieft.

Hymne aan het menselijk denken

Yayur Veda in Wijsheid uit het Oude India, Amsterdam 1986, p. 14

Het goddelijke, dat in de verte rondgaat
En telkens weer terugkeren moet,
Het enig ware licht van alle lichten:
Laat het denken mij leiden tot een gelukkig besluit.

Doordat de wijzen, ervaren in heilige werken,
De riten voltrekken en de offers brengen,
Die als geheimen in de mensen heersen:
Laat het denken mij leiden tot een gelukkig besluit.

Wat als kennis, wil en bewustzijn
In het innerlijk straalt, een overvloedig licht,
Waarzonder geen werk is te volbrengen:
Laat het denken mij leiden tot een gelukkig besluit.

Wat, zelf onsterfelijk, alle drie tijden
In zich omvat van aanvang tot einde,
Waardoor het offer vlamt van zeven priesters,
Laat het denken mij leiden tot een gelukkig besluit.

Waarin de verzen vastzitten als spaken
In de verzekerde sluiting van de naaf
Waarin het inzicht aller wezens worteld,
Laat het denken mij leiden tot een gelukkig besluit.

Dat, als een wagenmenner zijn ros,
De mensen bestuurt naar een verstandig lot,
Dat vast in het hart staat en zich toch voortspoedt:
Laat het denken mij leiden tot een gelukkig besluit.


Geweld en idealen (wat gedachten)

Katinka Hesselink 2006

De terrorist die bommen in een menigte gooit, de jonge student die een leraar neerschiet en al dat soort mensen volgen blind het algemene principe dat in de moderne wereld opgang doet: slacht als legitiem werktuig om doelen te bereiken.
Radha Burnier, The Theosopist, April 2006, p. 246

Ik ben een groot fan van de Harry Potter boeken, maar het idee dat je kwaad alleen met kwaad kunt vergelden is er sterk in vertegenwoordigd. Het hierboven genoemde citaat van Radha Burnier gaat over het zelfde probleem. Wraak als oplossing, lijkt op korte termijn te werken. Als Lord Voldemort (verpersoonlijking van het kwaad) maar weg zou zijn, zouden alle problemen opgelost zijn... Maar wie kwaad met kwaad vergeldt, heeft in zichzelf geweld versterkt. Zelden zijn mensen helemaal slecht, of helemaal goed.

Het is heel makkelijk om instinctief terug te slaan, als iemand je (letterlijk of figuurlijk) slaat... En als rechtstreeks slaan niet werkt, dan is er altijd nog roddel en achterklap. Iemands reputatie kan heel makkelijk vernield worden. Psychologen zien hierin een corrigerende werking op ieder individu. Duidelijk is echter ook dat het heel makkelijk uit de hand kan lopen. Daarnaast is roddel heel vervelend: het is geen directe feedback, dus wat moet je ermee? In die zin is het ook als corrigerende factor niet zo heel efficiŽnt.

Vanuit een spiritueel oogpunt zou het doel moeten zijn dat jij of die ander iets leert. Als er een probleem is, moet dat zo goed mogelijk opgelost worden, op zo'n manier dat de relaties hersteld worden. Roddel werkt in dat geval niet echt. Relaties herstellen is ook niet makkelijk, maar uit 'mediation'-praktijken blijkt dat het in gevallen als diefstal wel heel helend kan werken voor beide partijen, als beide hiermee instemmen althans. 

Het is een moeilijk onderwerp. Een probleem moet wel onder ogen gezien worden, voor het opgelost kan worden. In hoeverre we de taak hebben een ander te corrigeren is ook een relevante vraag. Publieke vernedering maakt daarbij meer kapot dan goed, in elk geval. Aan de andere kant: soms is het onze taak een probleem bij de relevante autoriteiten aan te kaarten. Een instelling kan alleen veranderen als er dat soort corrigerende mechanismen zijn. Dat is in elk geval effectiever dan de indirecte feedback van roddel. 

Hoe ik hier nu op kom, in verband met geweld? Geweld is duidelijk een uiterste redmiddel. De doodstraf wordt alleen serieus overwogen voor geweldsdelicten waarvan we als samenleving vinden: dat gaat echt te ver. Maar ook daarbij geldt dat het voor de betrokkene geen oplossing is. Iemand die vermoord wordt, wordt de kans ontnomen schuld te bekennen en zijn of haar leven te veranderen. Zo ook in het groot: geweld maakt veel kapot, zoals de situatie nu in Irak weer laat zien. In hoeverre is dat wat je kapot maakt te verantwoorden, terug kijkend naar de problemen die er waren? 

Terug bij de spirituele basis (hoe moeilijk ook in de praktijk toe te passen): alleen liefde kan haat doen verdwijnen. Onzelfzuchtige liefde is als een olie die relaties vloeiender doet lopen.


Het archief van Hermes7